Déco maison

Afgelopen twee dagen zijn we bepakt en bezakt thuisgekomen na een paar uurtjes shoppen.  Inmiddels wonen we iets meer dan een maand hier in La Marsa in een huis wat we helemaal kaal huurden terwijl we van een gemeubileerd appartement in Ennasr kwamen.   Het is een aardige klus om een leeg huis helemaal in te richten, maar de eerste logés die komende week komen zullen hun bedje gespreid vinden.

De hele inrichting van het huis begon begin januari direct met een mooie meevaller.  Via via waren we in contact gekomen met een Tunesiër die naar Nederland ging vertrekken en zijn hele inboedel te koop aanbod.  Nu woonde hij niet erg groot, dus heel veel was het niet.  Bovendien was zijn smaak niet helemaal de onze.  Maar we konden wel al z’n keukenapparatuur en keukeninventaris overkopen met daarbij een aardig bedbankje en bistro-setje.  Daarmee konden we de eerste weken overbruggen in afwachting van de levering van de rest van de meubels.  Slapen deden we de eerste weken in de woonkamer op het bedbankje.  Niet ideaal, maar goed te doen.

Voor de rest van de meubels hadden we een Nederlandse dame in de arm genomen die expats helpt bij het zich installeren in Tunesië.  Zij heeft de nodige contacten met meubelmakers in La Marsa en via haar hebben we een timmerman gevraagd om wat spullen voor ons te maken.  Helemaal naar onze smaak, op maat gemaakt en in een door ons gekozen kleur.  In afwachting van de levering van de meubels zijn we begin februari naar een meubelbeurs geweest in de hoop daar ook nog wat spullen te vinden.  Dat viel bepaald niet mee.  Wat we eigenlijk ook al wel konden weten na een aantal bezichtigingen toen we nog naar een gemeubileerde woning zochten werd hier nog eens bevestigd: Tunesiërs houden enorm van kitsch.  Maar terwijl we inmiddels tamelijk moedeloos door het beursgebouw slenterden, in steeds groter wordende verwondering, liepen we tegen een ontzettend leuk salontafeltje aan.  Begin vorige week werd ik gebeld met de vraag in wat voor kleur we het eigenlijk wilden hebben.  Tsja, op dergelijke momenten vraag je je wel eens af of het nog wel goed gaat komen, maar afgelopen woensdag werd het dan toch afgeleverd, in de goeie kleur.

Ondertussen hadden we ook de nodige vooruitgang geboekt met de op maat te maken meubels.  In eerste instantie ging dat jammer genoeg niet helemaal goed.  De bestelde bedden, inclusief de twee logeerbedden, bleken, hoewel prachtig afgewerkt, niet de goede maat te zijn.  Dat was even schrikken maar vooral Hédi, de timmerman, zat er behoorlijk mee in z’n maag.  Dit was ‘m in jaren niet overkomen.  Gelukkig kon het probleem snel opgelost worden met een paar aanpassingen.

 

Een weekje later werden de garderobekasten afgeleverd en vervolgens de eethoektafel, boekenkast en het stereomeubel.  Vakwerk allemaal, gemaakt met een goed oog voor detail.  De boekenkast moest trouwens door vier man naar binnen gesjouwd worden.  Hédi heeft uiteindelijk een degelijke klus afgeleverd.

Afgelopen donderdag werden we ook nog eens verrast met het goede nieuws dat de door ons bestelde sofa ook al klaar was.  Dat was een enorme meevaller, want de verwachting was dat die pas in de loop van maart afgeleverd zou worden.  Het nodige stoffeerwerk zou wat meer tijd in beslag nemen, maar dat bleek uiteindelijk toch een stuk sneller gedaan dan gedacht.  De levering vrijdag leek nog even letterlijk in het water te vallen doordat het de hele middag hard stond te regenen, maar de verschillende onderdelen waren goed ingepakt.  We liggen nu allebei heerlijk languit.  Ik met de laptop op schoot en Caroline naast me met een goed boek.

Met de sofa erbij is de woonkamer bijna af en kunnen we ons vooral gaan bezighouden met de aankleding.  Vandaag hebben we een paar lampen opgehangen.  In de slaapkamers hebben we het eenvoudig gehouden, maar boven de zithoek pronkt inmiddels een mooie Venetiaanse lamp, gekocht bij een leuk winkeltje hier in La Marsa.  In datzelfde winkeltje zijn we trouwens ook  geslaagd voor een paar tapijtjes.  Het levert een mooie combinatie op van strak modern met traditionele elementen. 

Wat dat laatste betreft zijn we trouwens ook erg in onze nopjes met de kist die we vorige week bij een brocante op de kop wisten te tikken.  Caroline schreef er al over in ons vorige blog.  Het is een echte blikvanger die een mooi plekje heeft gekregen naast de voordeur.  Wie weet wat voor een lange weg  hij gegaan is.