Espace Junior

 

In augustus 2011 zijn Corné en ik op verkenningstocht geweest in Tunesië.  We stonden toen voor de beslissing of we de stap naar Tunesië zouden gaan nemen of niet.  Zelf een kijkje gaan nemen was destijds een goede tip van mijn broer Gerard.  In die zomervakantie zagen we zelf eigenlijk erg weinig kans om zo’n verkenning te doen.  Onze badkamer werd namelijk verbouwd en Corné ging ook nog tien dagen op pad met de fietsgroep.  Toch hebben we toen de laatste week van mijn zomervakantie nog een paar dagen vrij kunnen maken.  We zaten in een leuk hotel in het hartje van Tunis.  Het was erg heet en het was Ramadan.  Er kwamen erg veel nieuwe indrukken op ons af.  Ik weet nog dat ik het moeilijk vond om een beslissing te kunnen nemen.  Ik had geen sterk gevoel van ‘ja dit wil ik gaan doen!’ zoals ik destijds wel met Zambia had.  Maar goed, in die tijd was ik wellicht ook wel ‘jong en onbezonnen’.  Inmiddels  stond ik op een ander punt in mijn leven.  Ons eigen huis, een leuke baan, familie en vrienden… 

Tijdens deze dagen in Tunis zijn we ook op de Nederlandse ambassade geweest voor een gesprek.  Dat was prettig en verhelderend.  Ik kreeg duidelijk mee dat werken hier moeilijk zou gaan worden als je het Frans niet voldoende beheerst.  Hoe zou ik mijn dagen gaan vullen de komende jaren?  Ook een vreemd idee om geen eigen inkomen te hebben.  Maar goed…de aantrekkingskracht van het nieuwe avontuur bleek groter dan de nadelen.

Nadat we de beslissing hadden genomen om er voor te gaan, konden we ons gaan voorbereiden op ons vertrek uit Nederland.  Er was echter niet veel tijd en aandacht daarvoor.  Ik kijk terug op een erg hectische tijd waarin ik naast mijn drukke baan op school ook mijn studie heb afgerond.  Dus toen ik vorige zomer aan ben gekomen in Tunesië, was het heerlijk om even uit te kunnen puffen.  En ja, ik ben vrij snel gestart met Franse les.  

In oktober kwam ik al in contact met mijn eerste leerling.  Twee uurtjes per week taalles geven aan Eva.  En toen is de bal gaan rollen en is hij blijven rollen.  Inmiddels geef ik nu een behoorlijk aantal kinderen Nederlandse les. 

Daarnaast ben ik in april benaderd om te komen werken op een net opgestart talenschooltje hier in La Marsa met de naam ‘Espace Junior’.  Deze talenschool biedt lessen aan in verschillende talen.  Zes zaterdagen heb ik samen met een andere Nederlandse leerkracht, en medeoprichtster van de school, een groepje kinderen verschillende activiteiten in het Nederlands verzorgd.


Nu de zomervakantie is gestart is er ’s morgens 8.00 uur tot ’s middags 13.00 uur een zomerschool voor kinderen van 6 jaar tot 14 jaar.  Alle activiteiten die we aanbieden zijn in het Engels.  Samen met een assistente heb ik een groep van zo’n twaalf kinderen van 6 en 7 jaar.  We hebben een programma met vaste onderdelen zoals Engelse taalles, sport en spel in het park, creatieve werkvormen, een dagverslag maken en het spelen van gezelschapsspelletjes. 

Deze week is alweer mijn derde week.  Het is een vertrouwd gevoel om met jonge kinderen in een groep bezig te zijn.  Het werken met jonge kinderen brengt me veel voldoening.  Wat fijn om hier ook nog steeds met mijn vak bezig te kunnen zijn!  En de ervaring die ik inmiddels heb komt goed van pas, want er zijn natuurlijk een aantal nieuwe uitdagingen.  Veel kinderen spreken namelijk nog maar een beetje Engels en daardoor begrijpen we elkaar niet altijd even goed.  Het uitleggen van een spel tijdens sport en spel is bijvoorbeeld niet echt makkelijk.  Het vraagt om een inventieve aanpak.  Veel voordoen, veel taal ondersteunen met gebaren en af en toe vertalen naar het Frans als het echt nodig is. 

Inmiddels heb ik het dus behoorlijk druk.  Fijn dat ik toch kan werken.  Ik ben nu zelfs bang dat ik straks geen tijd meer heb om Franse les te volgen!